Acht jonge honden tegen acht oude bokken, dat was het beeld voor aanvang van de strijd. En een strijd werd het.
Na afloop werden de wonden gelikt, maar ook de overwinning gevierd van de routine en het inzicht tegen het solistisch enthousiasme.

Die gastjes van rond de 20 speelden zich fantastisch warm en kregen met een 2-0 het gevoel van een monster overwinning,
maar dankzij twee vlotte combinatie werd het voor rust al gauw weer gelijk: 2-2.
Na rust werd hun spel steeds voorspelbaarder en onderscheppingen leidden tot een 2-4 voorsprong.
Nog een keer konden ze terugkomen, maar het laatse kruid was voor Jos.

Medio oktober en de eerste overwinning al binnen: wat een weelde.
De nieuwe voorzitter genoot zichtbaar en glom van trots.

Anton, Cor(1), Rene, Paul, Jos (2), Ton, Fred en Stef (2)